Krótka historia pogłosu płytowego:

Dźwięk pogłosu płytowego jest generowany poprzez rzutowanie sygnału na dużą, ciężką metalową płytę i wychwycenie wibracji z drugiej strony. Pierwszą szeroko stosowaną jednostką pogłosu płytowego była ta opracowana i produkowana przez niemieckiego producenta fonografów „EMT". Produkowali oni piękny dźwięk, który przewyższał jakakolwiek sprężynową rewerberację pod względem większości standardów, jednak same urządzenia były niezwykle nieporęczne - często ważyły do 600 funtów i wymagały strojenia, które mogło trwać wiele godzin!

Pogłosy płytowe zyskały popularność pod koniec lat pięćdziesiątych XX wieku i były intensywnie wykorzystywane aż do lat siedemdziesiątych. Wiele największych nagrań z tego okresu wykorzystywało pewną formę pogłosu płytowego.

„Mój ulubiony pogłos to płytowy, ponieważ brzmi jak przestrzeń, ale nie przestrzeń, która naprawdę istnieje. To idealna przestrzeń, która może przechodzić od małej do dużej i z powrotem do rzeczywistości."

Fred Maher (Material, Lou Reed, Matthew Sweet)

Lexicon i pogłos płytowy:

Pogłosy płytowe Lexicon były używane na tysiącach nagrań od końca lat siedemdziesiątych. Kiedy artyści i inżynierowie dźwięku szukali Płyty, która dorównywałaby klasycznemu brzmieniu EMT, ale była znacznie łatwiejsza w obsłudze i utrzymaniu, zwracali się do Lexicon.

„Dźwięki wtyczki PCM Native Reverb to klasyczne Lexicon – bogate, głębokie i otulające, i potrafią podnieść mix z poziomu jedynie dobrego do absolutnie urzekającego. Ponadto możliwość precyzyjnego dostrojenia parametrów, aby uzyskać dokładnie pożądaną jakość dźwięku, a następnie możliwość zapisania tych ustawień i natychmiastowego ich przywołania to ogromna zaleta."

Val Garay (The Motels, Linda Ronstadt, Santana)